Türk Tiyatrosunun ve sinemasının önemli isimlerinden birisi olan ve Ankara Meydan Tiyatrosun da sanat hayatına başlayan ve daha sonra ‘Güllü geliyor güllü’ adlı sinema filmiyle Türk izleyicisiyle buluşan usta sanatçı Selçuk Uluergüven ile İzmir’de sanat hayatını ve devlet tiyatrolarının özelleştirilmesini konuştuk.

Ödemiş ilçesine bağlı Birgi beldesinde geçtiğimiz günlerde çekimleri yapılan ‘Sevgi’ adlı kısa film için Ödemiş’e gelen Hayat Devam Ediyor dizisinin Vakkas amcası Selçuk Uluergüven ile kısa bir röportaj yaptık, gelin Uluergüven ile yaptığımız röportajın ayrıntılarına geçelim.

Halil YÖRÜK: Öncelikle bu zamana kadar Ödemiş’i Birgi’yi tanıma fırsatınız olmuş muydu?

Selçuk Uluergüven: Evet, Ödemiş’i Birgi’yi tanıma fırsatım oldu fakat bu zamana kadar hiç gelme fırsatım olmamıştı. İzmir, Ödemiş bizler için çok önemli rahmetli Ödemişli kardeşimiz Aykut Oray İzmir’den Ödemiş’ten çok bahseder bizleri tanıtırdı. İzmir’i Aykut kardeşimiz ile çok iyi tanımış olduk.

Halil YÖRÜK: İzmir’de Sanat hayatını nasıl buluyorsunuz.

Selçuk Uluergüven: İzmir’de sanat hayatını ölü buluyorum. Diğer büyük şehirlere baktığımız da sanatın biraz daha gelişmiş olduğunu görüyorum fakat İzmir’de sanat ölü, Türkiye’nin üçüncü büyük şehri İzmir’de sanatın biraz daha ön planda olması lazım. İzmir sanatında ülke genelinde de olduğu gibi bir durgunluk görüyorum. İzmir’de sanatın canlandırılması gerekiyor.

Halil YÖRÜK: Devlet Tiyatrolarının özelleştirilmesine nasıl bakıyorsunuz?

Selçuk Uluergüven: Ülke genelinde son yıllarda sanat hayatında büyük bir durgunluk yaşanıyor. Fakat sanat ölmedi. Tiyatroların izleyicisi olmadığı, ilginin olmadığı söyleniyor. Ben bu duruma katılmıyorum Tiyatroların özelleştirilmesi AKP hükümetinin diğer kurumlarda yaptığı gibi yıkım, satış projelerinden birisidir. Tiyatrolarda yapılan özelleştirilme ülkedeki durgun sanat hayatını tamamen bitirir.

Evet. Biraz sizin sanat hayatınızdan bahsedelim

Halil YÖRÜK: Sanat hayatınıza ilk nerede başladınız?

Selçuk Uluergüven: Sanat hayatıma ilk olarak 1961 yılında Ankara Meydan tiyatrosunda başladım. 9 yıl boyunca orada tiyatro oyunlarda rol aldım ve daha sonra sinema ve televizyon sektöründe sanat hayatımı devam ettirdim.

Halil Yörük: Peki, Sanat hayatınız boyunca Televizyonculukta atlama taşım dediğiniz bir film, bir proje oldu mu?

Selçuk Uluergüven: Sanatçılığım boyunca en fazla keyif aldığım ve ilk filmim olan Güllü Geliyor Güllü adlı film ile televizyon hayatına giriş yaptım. Bu film ilk televizyon filmimdi ve bu çalışma ile ilk kez 1970 yılında izleyicilerle buluştum bu film televizyon ve sinema hayatımda benim için atlama taşı niteliği taşıdı.

Halil Yörük: Günümüzde filmcilik ve sinema sektörünü nasıl buluyorsunuz?

Selçuk Uluergüven: Ülkemizde son dönemlerde televizyon sektörü gelişiyor gibi gözükse de son yıllarda yapımcılarımız büyük zorluklarla bu projeleri tamamlıyorlar. Benim düşüncülerime göre geçmiş yıllara göre televizyonculukta ve sinema da zor dönemler yaşanıyor.

Tatar Ramazan Dizisi Başlıyor… Birgi Ekranların Yeni Yüzü Oluyor!

Çekimleri İzmir’in Ödemiş İlçesine bağlı tarihi Birgi Beldesinde yapılan Tatar Ramazan Dizisi bu akşam Atv ekranlarında izleyici ile buluşuyor. Dizinin yayınlanması ile birlikte tarihi Belde ekranların yeni yüzü olmaya hazırlanıyor… Dizinin ilk bölümünde olaylar şöyle gelişiyor… 

Tatar Ramazan 1.Bölüm Özeti… Tatar Ramazan, adaleti arayan bir adamın hikâyesidir… Sıradan bir demirciyken, bir efsaneye dönüşür Ramazan… Çünkü insanoğlunun en çok ihtiyaç duyduğu şeye, adalete baş koymuştur… Tatar Ramazan mertliğin, cesaretin, onurun zulme başkaldırısını temsil eder! Tatar Ramazan insanın zihninde yarattığı korkulara bir isyandır! Çünkü Tatar Ramazan der ki… “Bu dünyanın hesabı ahrete kalmaz!” Bir efsane ATV ekranlarında seyirciyle yeniden buluşuyor… Tatar Ramazan babasına yapılan haksızlığın cezasını kendi elleriyle kestiği gün hapse girer. Başka bir şehre sürgün edilir. Uğruna ölümlere gideceği Süreyya’sını memleketi Ovacık’ta bırakır. Tek rüyası, içinde onun ve çocuklarının olduğu bir yuva iken, soğuk demir parmaklıkların ardında bir başınadır artık. Süreyya için de Ramazansız dünya bir mahpus yeridir… Bu kâbusun ortasında tek bir umut fidanı yeşerir Süreyya’nın yüreğinde… İçinde atan bir minik kalp daha olduğunu öğrenir. Karnında Ramazan’ın çocuğu büyümektedir gün be gün… Bunu duyan babası urganı atar önüne… As kendini, temizle namusumuzu der… Umutsuzca ölüme giderken anasının yardımıyla kaçar Süreyya. Artık o da bir sürgündür Ramazan gibi… Sinop, Bursa, Diyarbakır… Sevdiğinin peşinden mahpushaneler boyu bir gölge gibi dolanır. Mevsimler geçer. Yollar tükenir. Umutlar kaybolup gider… Süreyya karnında bebeği ile çaresizdir. Bir başına, imkansızlıklar içinde, açlık ve sefaletle boğuşurken Ovacık’ın en zengin adamı ona yardım elini uzatır. Ve bir anne, evladı için her şeyi göze alır. Kalbinde Ramazan’dan başka kimse olmamasına rağmen Süreyya, ünlü sanayici Ekrem Öztürk ile evlenmeyi kabul eder. Mutsuz bir evlilik, kendinden onlarca yaş büyük bir adamla zoraki geçen yıllar onu hayata küstürür. Tek bir dayanağı kalmıştır, o da oğlu Kerim… Süreyya hüzünlerle perdelenmiş bir hayat yaşarken; Ramazan, seneler süren mahpusluğun son durağı olarak doğup büyüdüğü Ovacık’a sürgün gönderilir. Ama yüreğinde sönmeyen bir ateş vardır. Yıllardır tek bir haber alamadığı Süreyya’sı, bitmeyen sevdası… Ramazan’ın namı, aradan geçen yıllar içinde ülkedeki bütün hapishaneleri kaplamıştır. Ezilen, horlanan, itilip kakılan mazlumların, mahkûmların gözünde bir efsanedir… Yıllarca başka hapishanelerde savaş verdiği bozuk düzen, Ovacık Cezaevi’nde de dört bir yanı sarmıştır. Mahkûmlar açtır, mahkûmlar perişandır, mahkûmlar çaresizdir… Ve yine zorbalar büyük bir hükümdarlık kurmuştur. Ramazan’ın bıçağı bir kez daha kınından çıkar. Karşısında Abdurrahman Çavuş vardır bu sefer. Kumarla, karaborsayla mahkûma hayatı dar eden acımasız bir katil… İki cephede de savaş yeniden başlamıştır Ramazan için… Bir cephede Süreyya ve kocası Ekrem Öztürk… Diğer cephede Abdurrahman Çavuş ve temsil ettiği çarpık düzen… Tatar Ramazan döndükten sonra, kaybolmuş hayatlarla dolu Ovacık bir daha asla eskisi gibi olmayacaktır… KAYNAK TMC FİLM